Mam HPV – co z seksem?

Wirus HPV może być obecny w organizmie przez długi czas, nie powodując bólu, świądu ani widocznych zmian. Co prawda większość zakażeń HPV ustępuje samoistnie, ale u niektórych osób mogą przejść w postać przewlekłą, co w przyszłości może skutkować rozwojem nowotworów oraz innych chorób HPV-zależnych1. Dlatego informacja o zakażeniu często rodzi praktyczne pytania – czy można nadal współżyć? Czy trzeba powiedzieć o tym partnerowi? Czy prezerwatywa wystarczy, aby go ochronić?
Mam HPV, więc czy… mogę dalej współżyć?
Rozpoznanie zakażenia HPV nie oznacza konieczności całkowitej rezygnacji ze współżycia2. Jeśli nie ma brodawek płciowych (kłykcin kończystych), niepokojących objawów jak ból i krwawienia z nieznanej przyczyny, świeżo leczonych zmian ani zaleceń lekarza do czasowej abstynencji seksualnej – seks zwykle jest możliwy, ale powinien odbywać się z większą ostrożnością.
Współżycie warto omówić z lekarzem szczególnie wtedy, gdy zakażeniu HPV towarzyszą:
- nieprawidłowa cytologia,
- dodatni wynik testu na typy wysokiego ryzyka,
- zmiany widoczne w kolposkopii, a także krwawienia związane z badaniem,
- planowane leczenie szyjki macicy, sromu, pochwy, lub odbytu.
W takich sytuacjach decyzja o aktywności seksualnej zależy nie tylko od samego wyniku HPV, ale też od rodzaju zmian, sposobu leczenia i procesu gojenia3-7.
Jak chronić partnera lub partnerkę po rozpoznaniu wirusa HPV?
Praktycznym sposobem zmniejszania ryzyka transmisji jest konsekwentne stosowanie prezerwatyw1. Nie jest to metoda całkowicie chroniąca, ale jej znaczenie jest dobrze udokumentowane. W badaniu Winer i wsp.*, opublikowanym w The New England Journal of Medicine, wykazano, że regularne stosowanie prezerwatyw przez partnerów młodych kobiet wiązało się z mniejszym ryzykiem zakażenia HPV szyjki macicy oraz okolic sromu i pochwy. To ważne, ponieważ prezerwatywa nie eliminuje kontaktu skóry ze skórą, ale ogranicza powierzchnię ekspozycji i może zmniejszać ilość kontaktu z zakażonym nabłonkiem8.
W kontekście dalszej profilaktyki partnera lub partnerki warto odróżnić szczepienie przeciw HPV od postępowania po rozpoznaniu zakażenia: szczepienie nie leczy istniejącego zakażenia i nie usuwa wirusa z organizmu, lecz może pomóc chronić przed niektórymi konsekwencjami przyszłych zakażeńtypami HPV, z którymi dana osoba nie miała jeszcze kontaktu9,10.
Kiedy wstrzymać się od seksu, a kiedy wystarczy większa ostrożność?
Współżycia należy unikać przy aktywnych zmianach7. Jeśli występują brodawki płciowe, nadżerki, świeże ranki po leczeniu, krwawienie, ból lub objawy sugerujące inną infekcję, seks warto odłożyć do czasu konsultacji lekarskiej i zakończenia leczenia. Nie wiadomo też dokładnie, jak długo po zniknięciu brodawek dana osoba może jeszcze przekazywać HPV, dlatego po leczeniu nadal potrzebna jest ostrożność11.
Przerwa jest wskazana także w trakcie leczenia brodawek płciowych. Ma to znaczenie nie tylko dla ograniczenia transmisji wirusa, ale też dla gojenia leczonej skóry lub błony śluzowej7.
Wstrzemięźliwość seksualna jest potrzebna po niektórych procedurach diagnostycznych i leczniczych szyjki macicy. Po biopsji lub zabiegu LLETZ/LEEP należy unikać seksu penetracyjnego przez czas wskazany przez lekarza. NHS podaje, że po LLETZ pacjentka może otrzymać zalecenie unikania seksu przez 4 tygodnie, a Cleveland Clinic wskazuje co najmniej 4 tygodnie przerwy po LEEP (dotyczy to również wkładania tamponów, zabawek erotycznych itp. do pochwy)3,6.
Najważniejsze informacje zebraliśmy w tabeli.
Tabela. Współżycie przy HPV – ostrożność czy czasowa przerwa?2,3,7,10,12
| Sytuacja kliniczna | Zalecane postępowanie | Uzasadnienie |
| HPV wykryty bez objawów i bez aktywnych zmian | współżycie możliwe przy zachowaniu ostrożności, np. stosowanie prezerwatyw | sam dodatni wynik nie jest równoznaczny z przeciwwskazaniem do seksu |
| aktywne brodawki płciowe, krwawienie, ból lub nadżerki | czasowa abstynencja seksualna | większe ryzyko transmisji, podrażnienia i nadkażenia zmian |
| leczenie zmian HPV lub okres po biopsji/zabiegu | powrót do współżycia po wygojeniu i zgodnie z zaleceniem lekarza | konieczna regeneracja nabłonka i ograniczenie ryzyka krwawienia |
| brak szczepienia u partnera/partnerki | konsultacja w sprawie szczepienia przeciw HPV | szczepienie może zmniejszać ryzyko wystąpienia niektórych zmian w przypadkuzakażenia typami HPV, z którymi nie było kontaktu |
HPV w związku – mniej obwiniania, więcej wiedzy i profilaktyki
Wirus HPV zasiedla komórki skóry i błon śluzowych. Do zakażenia może dojść nie tylko podczas stosunku waginalnego lub analnego, ale także w czasie seksu oralnego, dotykania narządów płciowych oraz wspólnego używania akcesoriów seksualnych, jeśli nie są odpowiednio zabezpieczone lub czyszczone między użyciem. Możliwe, że wiele osób przeszło zakażenie, zupełnie o tym nie wiedząc1.
Dodatni wynik HPV w stałym związku nie powinien być zatem traktowany jako dowód zdrady. Wirus może przez długi czas nie dawać objawów, a jego wykrycie po miesiącach lub latach od zakażenia jest możliwe10. CDC podkreśla, że objawy HPV mogą pojawić się wiele lat po kontakcie z osobą zakażoną, co utrudnia ustalenie, kiedy doszło do transmisji13. Podobnie NCI wskazuje, że po latach ujemnych wyników,wirus HPV może ponownie stać się wykrywalny, co nie musi oznaczać nowej infekcji14.
W praktyce oznacza to, że rozmowa z partnerem lub partnerką powinna dotyczyć nie szukania winy, ale dalszego postępowania – zabezpieczenia podczas współżycia, obserwacji ewentualnych zmian, kontroli lekarskiej i badań przesiewowych.
*opis badania Winer i wsp.: Prospektywne badanie kohortowe obejmujące 82 studentki w wieku 18–22 lat, które rozpoczęły współżycie z partnerem płci męskiej w trakcie badania lub w ciągu 2 tygodni przed włączeniem. Uczestniczki co 2 tygodnie prowadziły elektroniczne dzienniczki zachowań seksualnych, a co 4 miesiące wykonywano badanie ginekologiczne, pobranie próbek szyjkowych i sromowo-pochwowych do oznaczenia DNA HPV oraz badanie cytologiczne. Oceniano związek między częstością stosowania prezerwatyw przez partnerów w okresie 8 miesięcy przed testem a ryzykiem nowego zakażenia HPV. Średni czas obserwacji wyniósł 33,9 miesiąca.
Skróty:
LLETZ – (ang. LargeLoopExcision of the Transformation Zone) wycięcie strefy transformacji szyjki macicy dużą pętlą elektryczną
LEEP – (ang. LoopElectrosurgicalExcisionProcedure) wycięcie zmian szyjki macicy pętlą elektryczną.
NHS – (ang.NationalHealth Service) brytyjska publiczna ochrona zdrowia
Bibliografia:
1. Małecka I, Stryczyńska-Kazubska J, Talarek E. Human Papilloma Virus. Przewodnik po szczepieniach przeciw HPV dla pracowników ochrony zdrowia. Wydanie 2, Warszawa 2024, online: https://szczepienia.pzh.gov.pl/wp-content/uploads/2025/03/8.1- Przewodnik-po-szczepieniach-przeciw-HPV-dla-pracownikow-medycznych-2024.pdf (Data dostępu: 08.2026).
2. Betts K, Let’s talk about HPV: 6 common questions answered. Cancer Research UK, 16.06.2021, online: https://news.cancerresearchuk.org/2021/06/16/lets-talk-about-hpv-6-common-questions-answered/ (Data publikacji: 07.2021, data dostępu: 08.2026).
3. National Health Service (NHS), Colposcopy. What happens on the day. https://www.nhs.uk/tests-and-treatments/colposcopy/what-happens/ (Data publikacji: 05.2025, data dostępu: 08.2026).
4. Centers for Disease Control and Prevention, HPV-Associated Cancers and Precancers https://www.cdc.gov/std/treatment-guidelines/hpv-cancer.htm (Data publikacji: 07.2021, data dostępu: 08.2026).
5. NHS, Getting ready, Colposcopy https://www.nhs.uk/tests-and-treatments/colposcopy/getting-ready/ (Data dostępu: 05.2025, data publikacji: 08.2026).
6. Cleveland Clinic, LEEP: Procedure, Purpose, Side Effects & Recovery https://my.clevelandclinic.org/health/treatments/4711-loop-electrosurgical-excision-procedure-leep (Data publikacji: 05.2025, data dostępu: 08.2026).
7. NHS, Genital warts. https://www.nhs.uk/conditions/genital-warts/?sub_id=undefined (Data publikacji: 07.2026, data dostępu: 08.2026).
8. Winer RL, Hughes JP, Feng Q, et al. Condom Use and the Risk of Genital Human Papillomavirus Infection in Young Women. New England Journal of Medicine 2006, 354: 2645–2654, online: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/16790697/ (Data dostępu: 08.2026).
9. Nowakowski A, Jach R, Szenborn L, Bidziński M, Jackowska T, Kotarski J, et al. Rekomendacje Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników, Polskiego Towarzystwa Pediatrycznego, Polskiego Towarzystwa Medycyny Rodzinnej, Polskiego Towarzystwa Ginekologii Onkologicznej, Polskiego Towarzystwa Wakcynologii oraz Polskiego Towarzystwa Kolposkopii i Patofizjologii Szyjki Macicy w zakresie szczepień profilaktycznych przeciwko zakażeniom wirusami brodawczaka ludzkiego w Polsce. Ginekologia i Perinatologia Praktyczna. 2022;7(2):81–91.
10. Questions and answers about human papillomavirus. Second edition. Copenhagen: WHO Regional Office for Europe; 2024. Licence: CC BY-NC-SA 3.0 IGO.
11. Gilson R, Nugent D, Werner RN, Ballesteros J, Ross, J. 2019 IUSTI-Europe guideline for the management of anogenital warts. J Eur Acad Dermatol Venereol 2020; 34: 1644-1653. https://doi.org/10.1111/jdv.16522
12. Anogenital Warts, Sexually Transmitted Infections Treatment Guidelines, 2021, CDC https://www.cdc.gov/std/treatment-guidelines/anogenital-warts.htm (Data publikacji: 07.2021, data dostępu: 08.2026).
13. Centers for Disease Control and Prevention, About Genital HPV Infection. https://www.cdc.gov/sti/about/about-genital-hpv-infection.html (Data publikacji: 01.2025, data dostępu: 08.2026).
14. National Cancer Institute, HPV and Pap Test Results: Next Steps after an Abnormal Test, online: https://www.cancer.gov/types/cervical/screening/abnormal-hpv-pap-test-results (Data publikacji: 06.2024, data dostępu: 08.2026).
Niniejszy materiał został dostarczony przez MSD Polska Sp. z o.o. jako ogólna informacja dla pacjentów. Pierwszym źródłem informacji na temat Pana/Pani stanu zdrowia i przebiegu leczenia powinien być lekarz prowadzący, dlatego w razie jakichkolwiek pytań dotyczących stanu zdrowia i przebiegu leczenia proszę zwrócić się do swojego lekarza. Niniejsza informacja nie zastępuje porady lekarskiej. Zawsze, przed zastosowaniem porad zawartych w niniejszym materiale, należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym.
